"اسپنسر آکرمن" روزنامهنگار آمریکایی متخصص در حوزه امنیت ملی در مقالهای نوشت: پس از آنکه نیروهای طالبان، کنترل کامل روستایی را در "دره رود ارقنداب" در ولایت قندهار افغانستان بهدست گرفتند، یک واحد نظامی از نیروهای آمریکایی با حمله به روستای مزبور، آن را با خاک یکسان کرد. فهم این مطلب که با خاک یکسان کردن یک روستا چگونه با راهبرد مبارزه با تروریسم آمریکا جور از آب درآمده است، کار سادهای نیست؛ آن هم در حالی که قرار بود این راهبرد، دوستی مردم افغانستان با آمریکاییها را در پی داشته باشد.
این گزارش که "آنتی وار" آن را منتشر نمود، می افزاید:این واقعه نشانگر آن است که "ژنرال پترائوس"، فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان در حال ادامه دادن به جنگی ناامیدکننده است که سطح بالایی از خشونت را با خود به همراه دارد. حتی این نگرانی وجود دارد که حمله مزبور با واکنشی بسیار سخت مواجه شود.
پس از این حمله این روستا که به "تاروق کلاش" معروف است و به فرماندهی سرهنگ "دیوید فلاین" انجام شد، تقریبا هیچ چیز از تاروق کلاش باقی نماند.
نیروهای سرهنگ فلاین که از ورود به روستا و پاکسازی آن وحشت داشتند تصمیم گرفتند که کل روستا را با خاک یکسان کنند!
البته حملات راکتی تنها آغاز کار تخریب این روستا بودند. پس از آن 49200 پوند بمب توسط بمبافکنهای ای – 10 و بی – 1 روی این روستا ریخته شد. البته ادعا شد که در جریان این بمبباران هیچ شهروند غیرنظامی کشته نشده است. روشن نیست که با چه منطقی گفته میشود که شهروندان غیر نظامی در این حمله آسیبی ندیدهاند و پس از ریختن 25 تن بمب بر روی روستا حتی بهطور تصادفی هم کسی کشته نشده است! هر راکت موج انفجاری به شعاع 50 متر دارد، بنابراین احتمال هدف قرار گرفتن افرادی که آن دور و بر حضور داشتهاند وجود دارد.
برخی از طرفداران سیاست های جنگی پترائوس می گویند روستائیان از آنچه بر سر کلبههای خشتوگلیشان آمده ناراحتند اما "عملیات ساختن" اهمیت خود را در همینجاها نشان میدهد. و همچنین از آنجا که روستا خالی از سکنه بوده، ارزش پاکسازی را نداشته و تخریب آن گزینه بهتری بوده است؛ اما روشن نیست که وقتی آمریکاییها برای پاکسازی به داخل روستا نرفتهاند، چگونه از خالی بودن آن مطمئن شدهاند؟!
آنگونه که "اریکا گاستون"، پژوهشگر "موسسه جامعه باز" میگوید، میزان تخریب داراییهای مردم در روستای تاروق کلاش، در مقایسه با دیگر عملیاتها بسیار زیاد بوده است، اما به نظر نمیرسد که محو کردن روستاها از روی زمین در دستور کار نیروهای آمریکایی باشد! از آنجا که به غیرنظامیان اجازه ورود به مناطق تخریب شده در روستای مزبور داده نمیشود، گاستون هم نتوانسته است چهره صحیحی از آنچه اتفاق افتاده را به تصویر کشد.
آکرمن با اشاره به اینکه در جنگهای چریکی و عملیات ضدشورش سرانجام آن گروهی پیروز میشود که بتواند افکار عمومی مردم محلی را با خود همراه کند به تمسخر نوشت: البته این تنها نیروهای غربی نیستند که اعتماد مردمی به آنها در افغانستان سرریز (!) کرده است، بلکه محققین نظامی سال گذشته دریافتند که بسیاری از مردم محلی افغانستان نسبت به طالبان اعتماد بیشتری دارند تا حامد کرزی، رئیسجمهور افغانستان!"
سلام همسنگر.خداقوت.
حالا بیان دم از هولوکاست بزنن این جنایت کارایی که یک روستا !!!!!!!!!!! رو با خاک یکسان می کنند بدون اطمینان از خالی از سکنه بودن آن. اصلا غربی ها را چه به حضور در خاک کشور افغانستان ، تا بخواهد چون منجی آنها به پاکسازی مناطق آنها از گروه طالبان بپردازد.
خدا همه ی متجاوزا رو با رسوایی تمام و با دست خالی از این مناطق خارج کنه، ان شاءالله.
یاعلی
با ولایت زنده ایم، تا زنده ایم، رزمنده ایم